Gids
Harris-Benedict-formule vs Mifflin-St Jeor: hoe nauwkeurig?
De herziene Harris-Benedict-formule (1984) en de Mifflin-St Jeor-formule (1990) schatten allebei het rustmetabolisme op basis van gewicht, lengte, leeftijd en geslacht. In validatiestudies met indirecte calorimetrie kwam Mifflin-St Jeor bij volwassenen met en zonder obesitas vaker binnen 10% van de gemeten waarde uit, maar de resultaten verschillen per populatie en voor één persoon kunnen beide formules er enkele honderden kcal per dag naast zitten. Zie de uitkomst als een eerste schatting en stel die bij op basis van 2-3 weken bijgehouden inname en lichaamsgewicht.
Wat de twee formules berekenen
Beide formules zijn regressieformules die het rustmetabolisme (REE, resting energy expenditure) voorspellen, ook wel basaal metabolisme of ruststofwisseling genoemd (BMR of RMR), in kcal per dag. Ze gebruiken vier gegevens: lichaamsgewicht (W, in kg), lengte (H, in cm), leeftijd (A, in jaren) en geslacht. Geen van beide houdt rekening met de lichaamssamenstelling, dus twee mensen met dezelfde gegevens krijgen dezelfde schatting, ook als hun vetvrije massa verschilt.
De Harris-Benedict-formules zijn afgeleid uit gegevens van indirecte calorimetrie die begin twintigste eeuw zijn verzameld. In 1984 hebben Roza en Shizgal ze opnieuw beoordeeld met de oorspronkelijke 239 normale proefpersonen plus 98 extra proefpersonen uit latere gegevens van Benedict. Ze meldden dat de formules het rustmetabolisme van een normale proefpersoon schatten met een precisie van ongeveer ±14%. De herziene coëfficiënten staan in de tabel hieronder.
De Mifflin-St Jeor-formule werd in 1990 gepubliceerd. Ze is afgeleid uit 498 gezonde proefpersonen (247 vrouwen en 251 mannen van 19-78 jaar; 264 met een normaal gewicht en 234 met obesitas) bij wie het rustmetabolisme met indirecte calorimetrie was gemeten. De auteurs meldden dat de oorspronkelijke Harris-Benedict-formules het gemeten rustmetabolisme in die groep met 5% overschatten.
| Formule | Mannen | Vrouwen |
|---|---|---|
| Herziene Harris-Benedict (Roza & Shizgal, 1984) | 88,362 + 13,397 × W + 4,799 × H − 5,677 × A | 447,593 + 9,247 × W + 3,098 × H − 4,330 × A |
| Mifflin-St Jeor (1990) | 10 × W + 6,25 × H − 5 × A + 5 | 10 × W + 6,25 × H − 5 × A − 161 |
Wat validatiestudies laten zien
Een systematische review uit 2005, uitgevoerd volgens de methoden voor evidence-analyse van de American Dietetic Association, vergeleek vier veelgebruikte formules: Harris-Benedict, Mifflin-St Jeor, Owen en WHO/FAO/UNU. De conclusie was dat Mifflin-St Jeor het rustmetabolisme bij meer mensen met en zonder obesitas binnen 10% van de gemeten waarde voorspelde dan welke andere formule ook, en de kleinste foutmarge had. Tegelijk meldde de review aanzienlijke fouten en beperkingen wanneer de formule op individuen wordt toegepast.
Een validatiestudie uit 2013 bij 337 thuiswonende volwassenen vond dat de Mifflin-St Jeor-formule geen systematische afwijking had (95%-betrouwbaarheidsinterval -26 tot +8 kcal per dag), met 82% van de schattingen binnen 10% van de gemeten waarde. Harris-Benedict had de neiging te overschatten. De nauwkeurigheid was lager bij deelnemers met obesitas dan bij deelnemers zonder (75% tegenover 87% voor Mifflin-St Jeor).
De resultaten zijn niet in elke populatie hetzelfde. In een Braziliaanse groep van 82 inactieve volwassenen van 30-60 jaar met overgewicht of obesitas onderschatten beide formules het gemeten rustmetabolisme, en Mifflin-St Jeor onderschatte meer dan Harris-Benedict (het artikel gebruikte de oorspronkelijke, niet-herziene Harris-Benedict-coëfficiënten). In een Italiaanse studie uit 2023 bij ouderen met ernstige obesitas zag men hetzelfde patroon in de validatiegroep van 382 personen. De tabel vat deze resultaten samen.
De grootte van de fout is belangrijker dan de rangorde. Bij een geschat rustmetabolisme van 1.500 kcal per dag is een fout van 10% gelijk aan 150 kcal per dag, en de precisie van ±14% van Roza en Shizgal komt neer op ongeveer ±210 kcal per dag. Het bewijs ondersteunt een bescheiden conclusie: Mifflin-St Jeor scoort beter in de twee analyses van Frankenfield, is niet in elke populatie nauwkeuriger, en overeenstemming op groepsniveau garandeert geen nauwkeurigheid voor één persoon.
| Studie | Populatie | Harris-Benedict | Mifflin-St Jeor |
|---|---|---|---|
| Mifflin et al., 1990 | 498 gezonde volwassenen | Oorspronkelijke formules overschatten het gemeten rustmetabolisme met 5% | Afgeleid uit deze groep (R² = 0,71) |
| Frankenfield, 2013 | 337 thuiswonende volwassenen | Neiging tot overschatten | Geen systematische afwijking (95%-BI -26 tot +8 kcal/dag); 82% binnen 10% |
| de Oliveira et al., 2011 | 82 volwassenen met overgewicht of obesitas, Brazilië | -177,8 kcal/dag (-8,9%) | -289,1 kcal/dag (-15,6%) |
| Danielewicz et al., 2023 | 382 ouderen met ernstige obesitas (validatiegroep), Italië | Afwijking -1,9%; 60% binnen ±10% | Afwijking -8,5%; 54% binnen ±10% |
Van rustmetabolisme naar dagelijkse caloriebehoefte
De totale dagelijkse energiebehoefte (TDEE) wordt meestal geschat door het rustmetabolisme te vermenigvuldigen met een activiteitsfactor. De vijf factoren hieronder zijn gangbare waarden die veel calculators gebruiken. De omschrijvingen per niveau verschillen per bron, en de bronnen die voor dit artikel zijn bekeken, herleiden de reeks niet tot één validatiestudie. Ze liggen bovendien op een andere schaal dan de categorieën voor het fysieke activiteitsniveau (PAL) in het rapport over energiebehoefte van FAO/WHO/UNU, dat 1,40-1,69 noemt voor een zittende of licht actieve leefstijl, 1,70-1,99 voor een actieve of matig actieve leefstijl en 2,00-2,40 voor een zeer actieve leefstijl. De keuze van het activiteitsniveau voegt dus extra onzekerheid toe bovenop de fout van de formule.
| Activiteitsniveau (omschrijving verschilt per bron) | Factor | TDEE met herziene Harris-Benedict (kcal) | TDEE met Mifflin-St Jeor (kcal) |
|---|---|---|---|
| Weinig actief (weinig of geen sport) | 1,2 | 1.790 | 1.742 |
| Licht actief (lichte sport, 1-3 dagen per week) | 1,375 | 2.051 | 1.996 |
| Matig actief (matige sport, 3-5 dagen per week) | 1,55 | 2.312 | 2.250 |
| Zeer actief (zware sport, 6-7 dagen per week) | 1,725 | 2.573 | 2.504 |
| Extreem actief (zeer zware sport of lichamelijk zwaar werk) | 1,9 | 2.834 | 2.758 |
De uitkomst gebruiken: beginnen, bijhouden, bijstellen
In het voorbeeld hierboven ligt het rustmetabolisme volgens de herziene Harris-Benedict-formule ongeveer 40 kcal per dag (2,8%) hoger dan volgens Mifflin-St Jeor; na vermenigvuldiging met de activiteitsfactor wordt dat 48-76 kcal per dag. In vier voorbeeldprofielen die voor dit artikel zijn doorgerekend (30-50 jaar, 60-95 kg) lag de herziene Harris-Benedict-waarde in rust 2,8-6,3% hoger. Dat verschil is meestal kleiner dan de stap van 250-260 kcal per dag tussen twee naast elkaar liggende activiteitsniveaus in de tabel.
Omdat de fout voor één persoon kan oplopen tot enkele honderden kcal per dag, behandel je de uitkomst als een hypothese die je toetst. Een gangbare aanpak:
- Stel je inname in rond de geschatte TDEE, aangepast aan je doel.
- Houd 2-3 weken je inname bij en weeg jezelf steeds op hetzelfde moment en onder dezelfde omstandigheden.
- Vergelijk de trend in je gewicht met wat de schatting voorspelde. Dagelijkse metingen worden vooral bepaald door schommelingen in vocht en glycogeen, dus de trend zegt meer dan één dag.
- Pas je doel aan met het verschil dat je ziet en herhaal dit. De gids over de vuistregel van 7.700 kcal per kg legt uit hoe een gewichtsverandering wordt omgerekend naar kcal, en waarom ook die omrekening een benadering is.
Voor wie de formules niet bedoeld zijn
Beide formules zijn afgeleid uit en vooral gevalideerd bij over het algemeen gezonde volwassenen. De review uit 2005 meldde dat ouderen en in de VS wonende etnische minderheden ondervertegenwoordigd waren in zowel de ontwikkel- als de validatiestudies, en raadde aan om in sterk ondervertegenwoordigde groepen zeer kritisch te zijn over de nauwkeurigheid. Roza en Shizgal vonden de Harris-Benedict-formules onbetrouwbaar bij ondervoede patiënten, bij wie de voorspelde waarden lager uitvielen dan de metingen. Andere grenzen om rekening mee te houden:
- Kinderen en tieners, zwangerschap en borstvoeding, acute ziekte en aandoeningen die de stofwisseling veranderen, zijn in de hier genoemde bronnen niet onderzocht.
- Geen van beide formules gebruikt de lichaamssamenstelling. Mifflin en collega's meldden dat vetvrije massa in hun groep meer van de variatie in rustmetabolisme verklaarde dan welke andere afzonderlijke variabele ook (R² = 0,64). Mensen met ongewoon veel of weinig vetvrije massa kunnen dus afwijken van de schatting.
- Volwassenen met ernstige obesitas en ouderen lieten in de studies hierboven grotere fouten zien, en de auteurs van Danielewicz raden indirecte calorimetrie aan waar die beschikbaar is.
- Een activiteitsfactor die je op gevoel kiest, is een inschatting, en een fout van één niveau verschuift de schatting in het voorbeeld hierboven met ongeveer 250-260 kcal per dag.
Waar deze formules op deze site terugkomen
De caloriecalculator op deze site (/nl/caloriebehoefte-berekenen/) biedt beide formules, zodat je de uitkomsten kunt vergelijken. Talerz, een calorieteller voor iPhone, gebruikt voor zijn plan de herziene Harris-Benedict-formule.
Dit artikel is algemene informatie en geen medisch advies; een gekwalificeerde zorgverlener kan je persoonlijke energiebehoefte beoordelen.
Veelgestelde vragen
Wat is nauwkeuriger, Harris-Benedict of Mifflin-St Jeor?
In een systematische review uit 2005 en een validatiestudie uit 2013 bij 337 volwassenen voorspelde Mifflin-St Jeor het rustmetabolisme bij meer mensen binnen 10% van de gemeten waarde dan Harris-Benedict, dat de neiging had te overschatten. Twee andere studies bij volwassenen met overgewicht of obesitas vonden dat Mifflin-St Jeor meer onderschatte dan Harris-Benedict. Geen van beide is voor iedereen nauwkeurig.
Wat zijn de formules?
Herziene Harris-Benedict, mannen: 88,362 + 13,397 × gewicht (kg) + 4,799 × lengte (cm) − 5,677 × leeftijd (jaren). Vrouwen: 447,593 + 9,247 × gewicht + 3,098 × lengte − 4,330 × leeftijd. Mifflin-St Jeor: 10 × gewicht (kg) + 6,25 × lengte (cm) − 5 × leeftijd (jaren), plus 5 voor mannen of min 161 voor vrouwen. De uitkomst is in kcal per dag.
Hoe groot is de gebruikelijke fout?
Roza en Shizgal meldden voor Harris-Benedict een precisie van ongeveer ±14% bij normale proefpersonen. In een studie uit 2013 lag 82% van de Mifflin-St Jeor-schattingen binnen 10% van het gemeten rustmetabolisme. Ongeveer een op de vijf dus niet, en bij deelnemers met obesitas was het aandeel lager (75%).
Waarom vermenigvuldigen met 1,2 tot 1,9?
Het rustmetabolisme dekt alleen de energie die je in rust verbruikt. Activiteitsfactoren zijn een afspraak om de totale dagelijkse energiebehoefte te benaderen, en de keuze van het niveau is een inschatting die onzekerheid toevoegt. Je gewicht 2-3 weken bijhouden is de praktische manier om de uitkomst te controleren.
Bronnen
- Mifflin MD, St Jeor ST, et al. A new predictive equation for resting energy expenditure in healthy individuals. Am J Clin Nutr 1990 — Coëfficiënten van Mifflin-St Jeor, de ontwikkelgroep van 498 proefpersonen en de overschatting van 5% door de oorspronkelijke Harris-Benedict-formules in die groep.
- Roza AM, Shizgal HM. The Harris Benedict equation reevaluated. Am J Clin Nutr 1984 — Herbeoordeling van de Harris-Benedict-gegevens, precisie van ongeveer ±14% en onbetrouwbaarheid bij ondervoede patiënten.
- Harris & Benedict formula of Roza and Shizgal, 1984 (Table 5, Dutch guideline database) — Afgedrukte herziene Harris-Benedict-coëfficiënten voor mannen en vrouwen.
- Frankenfield D, Roth-Yousey L, Compher C. Comparison of predictive equations for resting metabolic rate in healthy nonobese and obese adults: a systematic review. J Am Diet Assoc 2005 — Systematische review die Mifflin-St Jeor rangschikt op het aandeel schattingen binnen 10%, met kanttekeningen voor individuen en ondervertegenwoordigde groepen.
- Frankenfield DC. Bias and accuracy of resting metabolic rate equations in non-obese and obese adults. Clin Nutr 2013 — 337 volwassenen; Mifflin-St Jeor zonder systematische afwijking met 82% binnen 10%; lagere nauwkeurigheid bij obesitas; andere formules neigden tot overschatten.
- de Oliveira EP, et al. Comparison of predictive equations for resting energy expenditure in overweight and obese adults. J Obes 2011 — 82 Braziliaanse volwassenen; gemiddelde verschillen van de oorspronkelijke Harris-Benedict-formule en Mifflin-St Jeor ten opzichte van indirecte calorimetrie.
- Danielewicz AL, et al. Prediction of resting energy expenditure in Italian older adults with severe obesity. Front Endocrinol 2023 — Validatiegroep van 382; relatieve afwijking en aandeel binnen ±10% voor Harris-Benedict en Mifflin-St Jeor.
- FAO/WHO/UNU. Human energy requirements: report of a joint expert consultation (Section 5, Table 5.3) — Categorieën voor het fysieke activiteitsniveau van 1,40-1,69, 1,70-1,99 en 2,00-2,40.